Simone Groeneveld en Tjeu Hamers
De mens als constante factor
Sven Rickli
De échte connectie telt
IN GESPREK MET
Joost deelde tijdens de avond zijn persoonlijke verhaal over het omgaan met blindheid. Zonder waarschuwing gingen ineens alle lichten uit. “Dat was voor de aanwezigen best spannend. Maar juist daardoor ging men écht openstaan. Er ontstond een eerlijkheid in de ruimte die je zelden ziet.”
Wat als je niets meer ziet?
De oefening bracht mensen uit hun comfortzone. “Je hoort ineens je eigen ademhaling. Je voelt dat je zintuigen anders gaan werken. En je wordt je ineens bewust van de mensen om je heen.” Dat moment van kwetsbaarheid bleek precies wat nodig was om het thema van de avond te laten landen: échte verbinding.
Als je niets meer ziet, vallen alle maskers af. Je gaat luisteren, voelen, ruiken. Maar vooral: je gaat naar binnen. Dat is confronterend, maar ook verbindend.
Hij vertelde tijdens de avond zijn verhaal en mensen begonnen na te denken over hun eigen verhaal. Hoe ga ik om met verandering? Wat doe ik met tegenslag? Durf ik hulp te vragen? Juist dat durven, de stap zetten in het onbekende, is volgens Joost essentieel. “Het gaat niet om groots veranderen. Het gaat om het vieren van kleine successen. Een stap zetten. Iets proberen. Vertrouwen opbouwen.”
Kwetsbaarheid maakt menselijk
Tijdens de sessie vroeg Joost het publiek om te reflecteren op hun aannames. “Ik liet mensen oordelen over mij. Wat denk je, wat voor auto rij ik? Wat is mijn politieke voorkeur? En dan ontdek je: we vullen zóveel zelf in.”
Pas later hoorden mensen dat Joost bijna helemaal blind is. Het gevolg? Verwarring, verwondering, maar vooral: verbinding. “Mensen voelden zich veilig genoeg om zelf iets te delen. Dat gebeurt niet zomaar, zeker niet in een zaal vol onbekenden. Maar zonder zicht verdwijnt het oordeel. Dan blijf je over als mens.”
Wat organisaties hiervan kunnen leren
Joost werkt met veel bedrijven en ziet dat verbinding op de werkvloer vaak een uitdaging is. Zijn advies? “Neem écht de tijd voor elkaar. Niet alleen horen, maar luisteren. Niet meteen reageren, maar doorvragen. Laat een stilte vallen. Geef iemand de ruimte om zijn verhaal te doen.”
Volgens Joost ligt daar de basis voor vertrouwen en dus voor beter samenwerken. “Het begint met aandacht. En met vertrouwen in het proces. Je hoeft niet alles direct op te lossen. Soms is het genoeg om gewoon even écht te luisteren.”
Van hoofd naar hart - en naar gevoel
Met zijn verhaal vulde Joost dat van Sven op een natuurlijke manier aan. Waar Sven sprak over mensgericht leiderschap en structuur, bracht Joost de ervaring van mens-zijn terug naar het nu. Naar voelen, luisteren, en het lef om stil te durven zijn.
“Iedereen zat in het donker. En ineens was daar ruimte voor wie we echt zijn. Zonder oordeel, met openheid. En dat is waar het begint: bij menselijkheid.”
in gesprek met Joost Rigter
“In het donker verdwijnt het oordeel en ontstaat verbinding”
De tweede spreker van de avond was Joost Rigter. Joost is ondernemer en internationaal spreker met een bijzonder inspirerend levensverhaal. Door een progressieve oogziekte verloor hij vrijwel al zijn zicht, maar hij gebruikt die uitdaging juist als brandstof voor groei en verbinding. Hij wordt veel gevraagd door bedrijven en organisaties om thema’s als motivatie, verandering, positiviteit en leiderschap toe te lichten.
Sven Rickli
De échte connectie telt
Simone Groeneveld en Tjeu Hamers
De mens als constante factor
In gesprek met
“In het donker verdwijnt het oordeel en ontstaat verbinding”
in gesprek met Joost Rigter
De tweede spreker van de avond was Joost Rigter. Joost is ondernemer en internationaal spreker met een bijzonder inspirerend levensverhaal. Door een progressieve oogziekte verloor hij vrijwel al zijn zicht, maar hij gebruikt die uitdaging juist als brandstof voor groei en verbinding. Hij wordt veel gevraagd door bedrijven en organisaties om thema’s als motivatie, verandering, positiviteit en leiderschap toe te lichten.
Joost deelde tijdens de avond zijn persoonlijke verhaal over het omgaan met blindheid. Zonder waarschuwing gingen ineens alle lichten uit. “Dat was voor de aanwezigen best spannend. Maar juist daardoor ging men écht openstaan. Er ontstond een eerlijkheid in de ruimte die je zelden ziet.”
Wat als je niets meer ziet?
De oefening bracht mensen uit hun comfortzone. “Je hoort ineens je eigen ademhaling. Je voelt dat je zintuigen anders gaan werken. En je wordt je ineens bewust van de mensen om je heen.” Dat moment van kwetsbaarheid bleek precies wat nodig was om het thema van de avond te laten landen: échte verbinding.
Als je niets meer ziet, vallen alle maskers af. Je gaat luisteren, voelen, ruiken. Maar vooral: je gaat naar binnen. Dat is confronterend, maar ook verbindend.
Hij vertelde tijdens de avond zijn verhaal en mensen begonnen na te denken over hun eigen verhaal. Hoe ga ik om met verandering? Wat doe ik met tegenslag? Durf ik hulp te vragen? Juist dat durven, de stap zetten in het onbekende, is volgens Joost essentieel. “Het gaat niet om groots veranderen. Het gaat om het vieren van kleine successen. Een stap zetten. Iets proberen. Vertrouwen opbouwen.”
Kwetsbaarheid maakt menselijk
Tijdens de sessie vroeg Joost het publiek om te reflecteren op hun aannames. “Ik liet mensen oordelen over mij. Wat denk je, wat voor auto rij ik? Wat is mijn politieke voorkeur? En dan ontdek je: we vullen zóveel zelf in.”
Pas later hoorden mensen dat Joost bijna helemaal blind is. Het gevolg? Verwarring, verwondering, maar vooral: verbinding. “Mensen voelden zich veilig genoeg om zelf iets te delen. Dat gebeurt niet zomaar, zeker niet in een zaal vol onbekenden. Maar zonder zicht verdwijnt het oordeel. Dan blijf je over als mens.”
Wat organisaties hiervan kunnen leren
Joost werkt met veel bedrijven en ziet dat verbinding op de werkvloer vaak een uitdaging is. Zijn advies? “Neem écht de tijd voor elkaar. Niet alleen horen, maar luisteren. Niet meteen reageren, maar doorvragen. Laat een stilte vallen. Geef iemand de ruimte om zijn verhaal te doen.”
Volgens Joost ligt daar de basis voor vertrouwen en dus voor beter samenwerken. “Het begint met aandacht. En met vertrouwen in het proces. Je hoeft niet alles direct op te lossen. Soms is het genoeg om gewoon even écht te luisteren.”
Van hoofd naar hart - en naar gevoel
Met zijn verhaal vulde Joost dat van Sven op een natuurlijke manier aan. Waar Sven sprak over mensgericht leiderschap en structuur, bracht Joost de ervaring van mens-zijn terug naar het nu. Naar voelen, luisteren, en het lef om stil te durven zijn.
“Iedereen zat in het donker. En ineens was daar ruimte voor wie we echt zijn. Zonder oordeel, met openheid. En dat is waar het begint: bij menselijkheid.”
